دو هدیه خداوند پریا و آریا

...

هفته ای که گذشت آلوده ترین روزهای تهران رو تو خودش جا داده بود روزایی که اگر ادامه پیدا می کرد خیلی زیاد سلامت همه رو تهدید می کرد خدا رو سپاسگذاریم که لطفشو شامل حال ما کرد و باران این موهبت الهی رو بر ما فرو فرستاد تا هوا برای نفس کشیدن بهتر بشه طی این هفته دو روز تهران تعطیل شد و پریا ی ناز من عزم خونه مامانی باباییشو کرد و چند روزی مهمونشون بود آخر هفته هم تولد بابایی و عزیزی (مامان همسرم)بود که امیدوارم هردو 120 ساله بشن که در ادامه چند تا عکس می ذارم پسر گلم هم که کامل می شینه ولی هنوز چهار دست و پا نمیره ...

وقتی فکرشو میکنم که این روزا چقدر سریع داره می گذره یه جورایی می ترسم می ترسم از گذر زمان از زود بزرگ شدنتون و اینکه من یه وقت از این لحظات غافل مونده باشم و زیبایی بزرگ شدنتون رو بخوبی حس نکرده باشم اما بهر حال زمان در گذره و این ما هستیم که نباید از این قافله عقب بمونیم پسرم به سلامتی 7 ماهگی رو پشت سر گذاشت و وزنش در پایان 7 ماهگی 8800و قدش 73 و دور سرش 44 بود از لحظات غذا خوردنو غذا دادنت لذت می برم حسی که هیچ وقت با پریا تجربه نکرده بودم و برای من تبدیل به یه کابوس شده بودامیدوارم در مورد آریا هیچ وقت این قضیه تکرار نشه روزمرگی هام با بودن در کنار بچه ها قشنگه هر چند تکرار تکراریهاست اما از بودن در کنارشون و این لذت سخت و مکرر راضیم...

...

...

...

...

...

امیدوارم عزاداری همه عزیزان مقبول درگاه خداوند قرار گرفته باشه این اولین عاشورایی بود که آریای گل ما در کنارمون بود امیدوارم نظر لطف امام حسین شامل حال همه بچه ها و گلهای منم بشه ...

...